RSS  

  به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس یکی از بزرگترین چالش های جهان در آینده تهدید امنیت در همه حوزه ها توسط مقوله تروریسم مجازی خواهد بود.

به گزارش این خبرگزاری درست است که مشکلاتی چون ایدز، گرم شدن کره زمین، تشدید فاصله اقتصادی بین شمال و جنوب معضلات بزرگی اند. اما در سطح خرد اگر افراد هر روز صبح که از خواب بیدار می شوند آنقدر امنیت روانی نداشته باشند که مثلاً نتوانند نامه های عاشقانه خود را با خیال راحت بخوانند یا سوار هواپیما و کشتی شوند و به مسافرت بروند یا حساب های شخصی خود را فارغ از دستبرد سارقین چک کنند و یا به کاندیدای محبوب خود رای دهند و در سطح کلان مردم کشورها و جهان اگر هر لحظه منتظر حمله ای از نوع حملات یازده سپتامبر و سقوط بازارهای بورس و آلوده شدن کارخانه های مواد غذایی و سیستم آب مصرفی خود باشند در آن صورت زندگی دیگر معنایی نخواهد داشت.

سایبر تروریسم

سایبر تروریسم   تعریف مشخصی ندارد هر چند که در فرهنگ عامه معمول شده است به تروری که در آن کامپیوتر یا وسیله است یا هدف که این یک تعریف محدود است. اگر از 10 نفر بپرسید که سایبر تروریسم چیست 9 نفر جواب غلط می دهند. تعریف مارک ام پولیت از سایبر تروریسم

 حملات قطعی با انگیزه سیاسی توسط گروههای خرده ملی یا عوامل غیر مشروع علیه سیستم های اطلاعاتی و کامپیوتری، برنامه های کامپیوتری و داده ها که منجر به خشونت علیه اهداف غیرنظامی گردد.

 باری کالین در 1997 این واژه را وضع کرد. او سایبر تروریسم را چنین تعریف می کند: سوء استفاده عمدی از یک سیستم، شبکه یا مولفه اطلاعاتی رایانه ای برای تحقق هدفی که موید یا تسهیل کننده مبارزه یا اقدام تروریستی است.

دنینگ سایبر تروریسم را چنین تعریف می کند

سایبر تروریسم همگرایی و تقارب تروریسم با فضای مجازی است. و اغلب به معنی حمله و تهدید به وسیله یا علیه کامپیوترها، شبکه ها و اطلاعات ذخیره شده برای ترساندن و اجبار و فشار بر یک حکومت و مردمش برای رسیدن به اهداف سیاسی و اجتماعی است. برای واجد شرایط شدن یک حمله به صورت سایبر تروریسم آن حمله بایستی دربرگیرنده خشونت علیه مردم یا دارایی آنها باشد یا حداقل منجر به بازتولید وحشت و ترس گردد. این تعریف حملاتی که منجر به مرگ یا جراحت بدنی، انفجار، سقوط هواپیماها، آلودگی هوا یا کاهش قدرت اقتصادی یا سقوط اقتصادی میگردد را شامل می شود. بر اساس اثراتی که حملات سایبرتروریستی  دارند می توان گفت که حمله به زیرساختهای اساسی جلوه هایی از سایبرتروریسم  هستند. حملاتی که سرویس ها و خدمات غیرضروری را مورد حمله قرار می دهند یا مایه آزار اندک شوند جزء این تعریف نمی شوند.

سایبر تروریسم را می توان حملات با انگیزه سیاسی در فضای سایبر تعبیر کرد. برای این نوع حملات از طریق کامپیوتر، اصطلاح سلاح های تخریب (انقطاع) جمعی (weapons of mass disruption  ) به کار برده می شود. استوارت بیکر برای حملات تروریستی از طریق فضای مجازی اصطلاح سلاح های آزار جمعی  weapon  of  mass annoyance را به کار می برد.

تاریخچه تروریسم سایبر در جهان

     در سال 1982 هکرهای طرفدار پاکستان تحت نام " باشگاه هکرهای پاکستانی " به کامپیوترهای هند حمله کردند. در سال 1999 تعداد این حملات به 45 و در سال 2000 به 133 مورد و در پایان اوت 2001 به 257 مورد بالغ شد. همین گروه سایت وزارت دارایی آمریکا و نیز نیروهای هوایی و دپارتمان انرژی را مورد حمله قرار دادند.

نوجوانان  اسراییلی هم با سیستم حمله DOS یا Denial Of Services یا انکار خدمات در اکتبر 2000 به سایت های حماس و حزب الله حمله کردند. در مقابل هکرهای ضد اسراییلی به سایت های اسراییل حمله کرده و آنها را با ترافیکی قلابی درگیر کردند. از جمله سایت کنست ( پارلمان اسراییل )، بانک اسراییل، وزارت خارجه و وزارت دفاع.

    در 1999 هنگام حمله ناتو به کوزوو سایت این سازمان مورد حمله قرار گرفت. در همان زمان وب سایت ارتش آمریکا و سایت های تجاری آمریکا به وسیله هکرهای چینی، روسی و صرب مورد حمله قرار گرفت. این حمله ها ناتو را از بمباران و رهبری عملیات باز نداشت. لیکن تبلیغاتی را که برای مبارزه با رژیم صربستان از طریق اینترنت راه انداخته بود را مختل کرد. یکی از سایت هایی که مور حمله قرار گرفت سایتی بود که وحشی گری های میلوسویچ را بر روی شبکه خود قرار داده بود. تصادف بین هواپیماهای مراقبت آمریکایی و هواپیمای جنگی چینی در 2001 باعث مشاجرات دیپلماتیک بین دو کشور شد. گفته می شود این حمله توسط اتحادیه فناوری امنیت شبکه  ای مهمان سرخ چین تدارک دیده شده بود. متقابلاً یک گروه هکر آمریکایی به نام پویزن بوکس ادعا کرد که 100 سایت چینی را هک کرده است.

بستر های فراهم کننده حملات سایبر

1-   فقدان تعامل بین گردانندگان سایت ها و به روز کردن اطلاعات

2-  فقدان در دسترس بودن اطلاعات و به این دلیلکه کاربران خواسته یا ناخواسته سعی در دسترسی به اطلاعات و دستکاری و به روز کردن آنها دارند.

3-  فقدان رازداری: فاش سازی اطلاعات توسط مدیران سایت باعث لورفتن آن و ورود تروریست ها به محیط سایبر می شود.

4-   خرابی فیزیکی سیستم  :IT یا سرور خدمات دهنده

دلایل استفاده تروریست ها از فضای مجازی

1-  فضای مجازی  از دیگر روشهای تروریستی کم هزینه تر و امن تر است. یک کامپیوتر و یک خط تلفن کافیست.

2-  تروریستی که وارد فضای سایبر می شود بسیار ناشناخته تر و گمنام تر است از الگوهای سنتی تروریسم. تروریست می تواند با اسامی مستعار یا کاربر مهمان وارد سایتها شود و هویتش مجهول بماند.

3-  تنوع و شمار اهداف مورد نظر بسیار زیاد است: کامپیوترها، شبکه های دولتی و خصوصی، خطوط هوایی دولتی و خصوصی، امکانات عمومی و ...

4-  فرآیند سایبر تروریسم قابل انتقال و کنترل از راه دور است. سرمایه گذاری اندک، حضور فیزیکی اندک و امکانات اندک فیزیکی به این جریان بسیار کمک می کند.

5-  هم چنان که ویروس   I Love You( ویروسی که میلیونها ایمیل خصوصی را آلوده کرده است) نشان می دهد که اهداف سایبر تروریسم بسیار زیادتر و آسانتر از تروریسم سنتی است و طیف وسیعی از مردم عامه و اهداف را در بر می گیرد. به علاوه روش های سنتی دیگر اهداف تروریست ها را برآورده نمی کنند.

6-  شکست تروریستها در جنگ سنتی آنها را به حاشیه رانده و به استفاده از فضای سایبر و تروریسم مجازی تشویق می کند.

راههای مبارزه با سایبر تروریسم 

1-  تسهیم و تشریک اطلاعات کامپیوتری و داده ها و ارتقای امنیت سیستم های دفاع الکترونیکی و مشارکت های عمومی و خصوصی در این حوزه

2-   تکیه کمتر به سیستم های اتوماتیک و استفاده بیشتر از نیروهای انسانی مورد اعتماد و دخالت افراد متبحر

3-  کشف رابطه ی دنیای دیجیتال و دنیای اجتماعی از طریق سیاست ارزیابی ظرفیت اجتماعی و شرایطی که به افزایش نابرابری می انجامند و منجر به ایجاد تهدیدها می گردند و نیز کنترل این تهدیدها

نتیجه گیری

    هر چند که جهان به آن حد از فاجعه نرسیده که تکنولوژی به طور اعم و تروریسم مجازی به طور اخص تبدیل به بلای جان آدمی شود . تاثیر این حالت تنها به صورت بالقوه است. لیکن باید دانست که مقوله تکنولوژی خود به خود یک عامل خنثی است و این ما هستیم که به آن ماهیت می دهیم اگر دامنه تعارضات کنترل نشود جهان ناامنی خواهیم داشت. بهترین راه برای داشتن جامعه جهانی امن استفاده انسانی از تکنولوژی است. لیکن هنوز می توان خوش بین بود چون تکنولوژی افسارگسیخته نشده و حجم ناامنی بالفعل سایبر تروریسم بسیار اندک است. اگر تکنولوژی انسانی شود می توان به جهان امن فکر کرد و در آن زندگی کرد.

پیشنهادات و راهکارها

    نظر شخصی من آن است که تهدید تروریسم مجازی اساساً نظری بوده است اما موضوعی است برای مراقبت کردن و احتیاط معقول. بنابراین اگر روند معادلات جهانی تغییر نکند و بستر رشد تروریستها نابود نشود و استفاده انسانی از تکنولوژی صورت نگیرد و شکاف اقتصادی و اطلاعاتی هم چنان پیش رود باید گفت جهانی ناامن خواهیم داشت ولی می توان خوش بین بود چون هنوز به مرز فاجعه نرسیده ایم.

به نظر من راهکارهایی که به عنوان مبارزه با سایبرتروریسم باید اتخاذ شود می تواند شامل موارد زیر باشد:

-    اتخاذ استراتژی های مواجهه با سایبر تروریسم، تسهیم و تشریک اطلاعات کامپیوتری و داده ها و ارتقای امنیت سیستم های دفاع الکترونیکی و مشارکت های عممومی و خصوصی در این حوزه

        -   تکیه کمتر به سیستم های اتوماتیک و استفاده بیشتر از نیروهای انسانی مورد اعتماد و دخالت افراد متبحر

              -       کشف رابطه ی دنیای دیجیتال و دنیای اجتماعی از طریق سیاست ارزیابی   ظرفیت اجتماعی و شرایطی که به افزایش نابرابری می انجامند و منجر به ایجاد تهدیدها می گردند و نیز کنترل این تهدیدها